На палях сельгаспрадпрыемстваў раёна даўгунец размешчаны сёлета на 600-х гектарах, 150 з якіх – у СВК “Ількавічы”.  Тут ужо некалькі дзён праходзіць першы этап уборкі адной з самых прыбытковых сельскагаспадарчых культур. Пакуль што на церабленні льну-зелянцу заняты тры агрэгаты: прычапны камбайн “ЛК-4”, самаходны – “КЛС-3,5” і самаходная льноцерабілка “ЛТС-2”.

Да вырошчвання “паўночнага шоўку” мясцовыя льнаводы падышлі вельмі сур’ёзна і прафесійна. Як адзначыў у гутарцы старшыня праўлення кааператыва Віктар Крыванос, пад лён адведзены адзін кампактны контур з кіслотнасцю глебы – рН, роўнай 6,5 адзінкі. На кожны гектар унеслі па 400 кілаграмаў спецыяльных комплексных угнаенняў, а сяўбу правялі ў аптымальныя агратэхнічныя тэрміны элітным насеннем сартоў “Магілёўскі”, “Ліра” і “Дашкаўскі”.

І даўгунец удаўся – даўжыня сцяблін складае па 120 сантыметраў. Праўда, як гэта часта здараецца ў раслінаводстве, свае негатыўныя карэктывы ў інтэнсіўную тэхналогію вырошчвання культуры ўнесла надвор’е: пад моцным ветрам лён на значнай плошчы пакруціўся ў вязьмо, палёг. Менавіта апошняя акалічнасць цяпер вельмі абцяжарвае працэс яго цераблення, перашкаджае льнаводам забяспечваць высокую прадукцыйнасць тэхнікі.

— У працэсе догляду пасеваў былі выкарыстаны ўсе хімічныя прэпараты, якія рэкамендуюць навукоўцы, — адзначае галоўны аграном сельгаспрадпрыемства Аляксандр Сідарэнка. – Супраць пырніку, напрыклад, апрацавалі ўсходы гербіцыдам “міура” ў разліку адзін літр хімпрэпарату на гектар, а для прафілактыкі розных захворванняў выкарыстоўвалі “феразін” і “кас”. Свой станоўчы эфект далі і мікраўгнаенні “экаліст монабор” і “экаліст монацыні”.

Зазначым, што Аляксандр Анатольевіч з чырвоным дыпломам скончыў агранамічнае аддзяленне сельскагаспадарчага каледжа ў сталіцы Кыргызстана горадзе Бішкеку і цяпер працягвае вучобу на агранамічным факультэце беларускай сельгасакадэміі. Малады спецыяліст імкнецца ўкараняць перадавыя тэхналогіі на вырошчванні льну.

Сапраўды, такі падыход да справы сябе ўпаўне апраўдвае, і цяпер ільнаводы стараюцца як мага якасней убраць ураджай і рэалізаваць трасту на перапрацоўчыя прадпрыемствы вышэйшым нумарам якасці.

Агрэгат з прычапным камбайнам ЛК-4 паволі рухаецца ўсцяж загону, пакідаючы наўзбоч роўныя стужкі залаціста-зялёнага даўгунцу. Раз-пораз механізатар Аляксандр Кісялёў вымушаны спыняць трактар і, заглушыўшы рухавік, як таго патрабуюць правілы тэхнікі бяспекі, рукамі бярэцца чысціць “ручаі” камбайна, у якіх літаральна закліньваюць пакручастыя пасмы льну.

— Ладоні гараць ад шурпатых, нагрэтых сонцам сцяблін, — мовіць Аляксандр Міхайлавіч. – Але ж іншага спосабу цераблення палегліцы навука пакуль што не прыдумала. Хіба толькі ўручную, як рабілі нашы продкі... Вельмі-вельмі цяжка даецца гэта тэхналагічная аперацыя.

Вызваліўшы “ручаі” ад пакручастых пасмаў “зелянцу” і адпіўшы з тэрмасу вады , цярплівы і засяроджаны льнавод зноў сядае за руль трактара. Цікаўлюся ў галоўнага агранома нормай выпрацоўкі і ўмовамі аплаты працы на церабленні льну. Як выявілася, зменная норма тут вызначана ў 1,3 гектара. Выканаўшы яе, што, між іншым, ва ўмовах гарачага надвор’я, якое сёлета склалася падчас уборкі, далёка не проста, механізатар атрымае каля 30 тысяч рублёў.

Па суседнім загоне гэтак жа павольна, з частымі прыпынкамі, вядзе самаходную льноцерабілку Мікалай Глушакоў. Шырыня захопу агрэгата складае 2,8 метра. І тут таксама адмоўна адбіваецца на прадукцыйнасці працы стан даўгунцу.

— На ўборку “паўночнага шоўку” я прыехаў сюды аж з Кіраўскага раёна, — тлумачыць Мікалай Мікалаевіч. – Развіццю льнаводства дзяржава надае вялікую ўвагу, таму гаспадаркам, якія вырошчваюць гэтую тэхнічную культуру, аказваецца цэнтралізаваная дапамога.

Трэба адзначыць, што ў СВК “Ількавічы” сустрэлі прыезджага льнавода вельмі добра. Для яго створаны аптымальныя бытавыя ўмовы, забяспечана харчаванне.

Амаль на палове 150-гектарнага льнянога палетка даўгунец пасцелены ўжо для ўтварэння так званага лубу, які з’яўляецца паказчыкам трываласці валакна. Ліпеньскія росы садзейнічаюць яго добрай вылежцы, і літаральна праз два тыдні першую партыю трасты можна адпраўляць на льнозавод.

Па папярэдніх падліках, прыбытак у выніку паспяховай рэалізацыі сыравіны складзе тут па тры мільёны рублёў з кожнага гектара. Гэта ўпаўне прымальны варыянт для стымуляцыі далейшага развіцця льнаводства.

Васіль ДЗЕРАВЯШКА.